Elskulegu vinir, við ætlum hér í dag
að endurnýja frænda og vina kynni,
því komum við hér saman með glens og gleðibrag
og gerum okkur dagamun, að sinni.

Þar sem ég er elstur í þessum fagra hóp
og þekki nokkuð fólkið, sem ég tengist,
þá er ég nærri viss um að engan drottinn skóp
hvar árangurinn betri hafi fengist.

Við minnumst liðins tíma og munum ótal nöfn,
sem minninguna treysta um þessar mundir.
Við munum hérna um árið, þar úti í Örlygshöfn
við áttum saman gleðilegar stundir.

Og þá er rétt að minnast á gamlan góðan stað,
sem gleymist aldrei þeim er notið hefur.
Á Fossi var ég ungur og alltaf met ég það
hvað æskuleikir, starf og jörðin gefur.

En það er lífsins gangur að vaxa og verða stór
og vissulega gildir það um okkur,
hópurinn á Fossi um víða veröld fór
og verður landsins máttarstólpi nokkur.

Ég hef lokið störfum og notast ei til neins
og naumast er þess von ég muni hressast.
Svo kveð ég ykkur vinir og óska bara eins:
Að ykkur megi gjörvallt lífið blessast.

Hafsteinn Guðmundsson (1995)